Kalendarium.

Kalendarium  życia

 

 

1896, 21 grudnia-  W rodzinie inspektora warszawsko-wiedeńskiej kolei. Ksawerego Rokossowskiego i jego żony Antoniny , z domu Owsiannikowa, rodził się syn Konstanty.

1909, 24 sierpnia- zmarł śmiercią tragiczną drugi stryj Michał Rokossowski, przeżył 47 lat. Pochowano go obok brata Alekcandra. Pozostali stryjowie, Konstanty i Stanisław,, nie byli w stanie zapewnić chłopcu dalszego kształcenia. Kostek z żalem musiał rozstać się na zawsze z ławą szkolną. 

1909-1914- pracuje w zakładzie kamieniarskim swojego wuja Stefana Wysockiego w Warszawie, a potem w miejscowości Grójec 35 km od Warszawy.

1912, 1 maja- Wziął udział w fabrycznej demonstracji, którą zablokował oddział konnej żandarmerii. Robotnicy bronili się obrzucając nacierających wyrwanymi z bruku kamieniami. W trakcie walki upadł na ziemię sztandar. W mgnieniu oka chwycił go Kostek i odrywając od drzewca schował pod bluzę. Dostrzegł to jeden z żandarmów i Konstanty wraz z innymi robotnikami trafił do więzienia na Pawiaku. 

1914, 16 sierpnia- Konstanty Rokossowski zaciągnął się do Armii Carskiej. Wybuch wojny podsuwał mu szansę, której nie chciał zaprzepaścić. Konstantego przydzielono do 5 Kargopolskiego Pułku Dragonów 5 dywizji kawalerii, którego dowódcą był płk. Artur Schmidt.

 1914, 22 sierpnia- Pułk w którym służył Konstanty, wraz z całą dywizją podążał za Pilicę. Sformowano tam patrol złożony z 10 kozaków i 10 dragonów. Zgłosił się do niego również Rokossowski. Patrol zbliżył się do wsi Klwów. Na rozpoznanie udał się Konstanty wraz z kozakiem. Przy pierwszych domach kozak zatrzymał się a Konstanty śmiało wjechał do wsi. Gdy znalazł się w środku wioski, rozległy się strzały, a drogę odcięli mu nieprzyjacielscy huzarzy. Rokossowski momentalnie zawrócił, zaatakował huzarów, jednego z nich zwalił szablą z konia, i mimo ostrzału dotarł zdrów do reszty patrolu. Za ten czyn został nagrodzony Krzyżem św. Jerzego IV stopnia.

1914, 27 sierpnia- 5 dywizja Armii Carskiej w której służył Konstanty Rokossowski stoczyła pierwszą większą bitwę z częścią korpusu Woyrscha kierując się na Radom, a wkrótce znalazła się pod Lasocinem i weszła 16 września w skład korpusu kawalerii.

1914, 13 października- W rozpoczętej rosujskiej kontrofensywie pod Warszawą 5 dywizja kawalerii w której służył K. Rokossowski nacierała od Zoborowa na Sochaczew. Przeciw niej rzucono konnicę gen. Korda. Zacięte walki kawalerii spowodowały cofanie się sił Niemieckich.

1914, 27 października- Rokossowski wkracza wraz z Dragonami 5  Kargopolskiego Pułku Dragonów do Łowicza, a w kilka tygodni później znalazł się nad Wartą. Bitwa dęblińsko-warszawska zakończyła się pełnym sukcesem wojsk rosyjskich.

1914, 6 maja- Starszy Dragon Rokossowski otrzymał krzyż św. Jerzego III stopnia za prowadzenie rozpoznania na terenie zajętym przez wroga.

1917, 29 marca- K. Rokossowski awansował na stopień kaprala po ukończeniu szkoły podoficerskiej.

1917, 04 grudnia- Rokossowski na czele szwadronu starł się z przeważającymi siłami białogwardzistów i stawiał zacięty opór we wsi Saja. W walkach tych stracił swego ulubionego konia "Perłowego". Mimo uporu żołnierzy 3 Armia wciąż cofała się na Kungur. Resztki wojsk 30 dywizji Armii Czerwonej z trudem przebijały sobie drogę wśród bezkresnych śnieżnych przestrzeni ku rzece Kama. W czasie przeprawy po lodzie tonęli ludzie i konie. Uratowanie tonącego żołnierza przepłacił Rokossowski zapaleniem płuc i został skierowany do lazaretu.

1918, 04 marca- pułk w którym służył K. Rokossowski wyruszył do walk pod Ochańskiem. 

1918, 07 marca- Rokossowski w dowód uznania dla waleczności zostaje przyjęty w szeregi Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików). 

1919, 02 czerwca- K. Rokossowski jako dowódca drugiego dywizjonu liczącego ok. 500 żołnierzy rozpoczął ofensywę przeciw wojskom Kołczaka- jak się okazało była to ostatnia ofensywa z tymi wojskami.

1919, 12 sierpnia- Podczas walk na Syberii, wojska Armii Czerwonej tj. 3 Armia pod dowództwem Michaiła Nikołajewicza Tuchaczewskiego oraz 5 Armia pod dowództwem Siergieja Aleksandrowicza Mieżeninowa, próbowały sforsować rzekę Toboł.  Maszerując drogą północną z Szadryńska 30 dywizja zbliżała się do rzeki Toboł. 12 sierpnia dywizjon Rokossowskiego przeprawił się na jej wschodni brzeg. Wkrótce jego dalsze natarcie zostało zatrzymane na wiele tygodni przez wojska Białej Gwardii, admirała Aleksandra Wasylijewicza Kołczaka. Wyniszczające walki przeszły do historii pod nazwą „Tobolska Operacja”. 2 października uzupełnione wojska 3 Armii Czerwonej sforsowały całkowicie rzekę i zmusiły przeciwnika do wycofania się na wschód.

1919, 15 lipca- Dywizjon Rokossowskiego defiluje w zdobytym Jekaterynburgu. 

1919, 07 listopada- Niespodziewanym atakiem  zaskoczył Rokossowski, kołczakowski sztab. W walce z broniącymi się oficerami otrzymał postrzał od dowódcy dywizji, gen. Woskresienskiego, w momencie gdy zadawał mu śmiertelny cios szablą. Postrzał okazał się groźny i Rokossowski musiał udać się do szpitala 3 armii w Iszimie, przekazując dowództwo swemu zastępcy Szablińskiemu. 

1920- zmienił otcziestwo z Ksawerowicz na Konstantynowicz. Imię po ojcu Rokossowskiego "Ksawerowicz" brzmiało dla Rosyjskiego ucha dziwnie i rodziło dużą plątaninę: we wszystkich dokumentach pisano rozmaite wersje - od Sawieliewicz do Wasiljewicz, tak więc wypadło zmienić otcziestwo. A więc Rokosowski został Konstantinem Konstantinowiczem Rokossowskim.

1920, 23 stycznia- Po zdobyciu Krasnojarska dywizję Rokossowskiego przekształcono w pułk. Zostaje mianowany dowódcą 30 kawaleryjskiego pułku, 30 dywizji, 5 Armii. W skład jego weszły cztery szwadrony kawalerii oraz pododdział karabinów maszynowych i łączności. 

1920, 22 lutego- Dzięki energii Rokossowskiego i jego zastępcy Szablińskiego nowo sformowany pułk wyruszył na wschód gdzie rozgrywał się ostatni akt wojny z kołczakowskimi niedobitkami. Admirał Aleksander Wasilijewicz Kołczak zostal rozstrzelany 7 lutego.

1920, 07 marca- Oddział 30 dywizji, w którym Rokossowski dowodził 30 pułkiem kawalerii wkroczył do Irkucka. 

1920, 18 sierpnia- w wieku 24 lat został dowódcą pułku kawalerii 35 dywizji Armii Czerwonej wchodzącej w skład 5 Armii.

1921, 30 maja- Wraz ze swym oddziałem przeprowadził akcję deblokady okrążonego batalionu 317 pułku. Za tę inicjatywę bojową i brawurową szarżę otrzymał drugi Order Czerwonego Sztandaru. W bitwie tej odniósł poważną ranę nogi i został odesłany do szpitala. Ale nawet w szpitalu zagrożonym przez wojska gen. Romana von Ungerna-Sternberga tworzony z unieruchomioną nogą 700- osobowy oddział z ozdrowieńców i żołnierzy pododdziałów tyłowych i rygluje nieprzyjacielowi drogę do Mysowska o raz organizuje obronę Wierchnieudińska. W pościg za rozbitymi wojskami Ungerna rusza już na czele swojego dywizjonu z głąb mongolskich stepów. Nazwisko Rokossowskiego weszło na stałe do historii likwidacji wojsk "krwawego barona" i zwycięstwa czerwonych w Mongolii.

1923, 30 kwietnia- żeni się z Julią Pietrowną Barminoj.

1925, 17 czerwca- przychodzi na świat córka Ariadna. 

1925, 06 września- objął dowództwo 75 pułku kawalerii, stacjonującego w rejonie Wierchnieudińska, by już po tygodniu przejąć dowództwo 5 Kubańskiej Brygady Kawalerii, która miała tworzyć pierwsze kawaleryjskie narodowe jednostki Buriato- Mongolskiej Autonomicznej Republiki Radzieckiej.

1926, 01 listopada- Rokossowskiego skierowano do Mongolii jako instruktowa 1 Kawaleryjskiej Dywizji Mongolskiej  Armii Ludowo- Rewolucyjnej. Po trzydniowej podróży rodzina Rokossowskich dotarła do Urgi. Z  wrodzoną mu energią Rokossowski pogrążył isę w pracy, wykorzystując swą bogatą wiedzę i doświadczenie. Pomagali mu radzieccy instruktorzy niższego szczebla. Mimo iż Mongołowie byli wspaniałymi jeźdźcami, trzeba było pokonać trudności związane z brakiem kawaleryjskich siodeł, zwyczajem korzystania z tabunów nieujeżdżonych koni oraz nieumiejętnością władania szablą i lancą. Trzeba było wreszcie walczyć z analfabetyzmem żołnierzy,wpajając im poczucie wojskowej dyscypliny, posłuszeństwa i obowiązkowości. W dwuletniej pracy w armii mongolskiej Rokossowski wykazał cierpliwość, takt i wyrozumiałość dla tradycji ludu mongolskiego. 

1929, 7 sierpnia- Rewolucyjna Rada Wojenna ZSRR utworzyła Armię Dalekowschodnią pod dowództwem Wasylija Bluuchera. Na granicę chińsko- radziecką przesunięto z Syberyjskiego Okręgu Wojennego dwa korpusy i dwie samodzielne dywizje piechoty. Grupie Zabajkalskiej, pod dowództwem Stiepana Wostriecowa, w skład której wchodziła 5 brygada kawalerii dowodzona przez Konstantego Rokossowskiego, przydzielono kompanię nowoczesnych na tamte czasy  czołgów MS-1.

1929, 16 listopada- Rozpoczęła się operacja na dalekim wschodzie, której celem był rozbicie zabajkalskiego zgrupowania wojsk Chińskich w rejonie stacji Mandżuria i jeziora Dałaj-nur. Wykonywała tą operację Grupa Zabajkalska w składzie 3 dyw. piechoty, 5 bryg. kawalerii K. Rokossowskiego, oddziałów lotniczych oraz kompani czołgów.

1929, 17 listopada- 5 brygada kawalerii pod dowództwem K.K. Rokossowskiego w walkach w Mandżurii zdobyła uporczywie bronione wzgórze "Mat" i odparła liczne kontrataki Chińskich militarystów. W wyniku szybkiego posuwania się na przód utraciła łączność z resztą grupy operacyjnej, pozostając bez zaopatrzenia w pożywienie i wodę. 

1929, 20 listopada- Wojska sowieckie w tym 5 brygada kawalerii K. Rokossowskiego rozbiła ostatecznie zgrupowanie militarystów Chińskich w rejonie stacji Mandżuria i jeziora Dałaj-nur. 

1935, 26 listopada- K.K. Rokossowski zostaje mianowany dowódcą dywizji (Komdyw).

1937, 27 czerwca- zostaje wykluczony z WKP(b) Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików).

1937, 22 lipca- zwolniony z RKKA. 

 1937, 17 sierpnia- został ofiarą czystek stalinowskich: oskarżony o szpiegostwo dla wywiadu japońskiego i polskiego. W czasie śledztwa połączonego z torturami  wybito mu 9  zębów, połamano 3 żebra, uderzano go młotkiem po palcach nóg, trafił do więzienia Kresty w Leningradzie. 

1940, 22 marca- Rokossowski opuszcza więzienie,życie uratował mu dawny przełożony, nowy dowódca RKKA marszałek Siemion Timoszenko. Przywrócono go do RKKA zwrócono odznaczenia wojskowe i przyjęto z powrotem do WKP(b).

1940, 04 czerwca- mianowany na stopień generała majora.

1941, 21 czerwca- gen. major Rokossowski spotkał się w swym sztabie w Nowogrodzie Wołyńskim z podległymi dowódcami dywizji. po omówieniu nowych ćwiczeń zaproponował, by niedzielny poranek wspólnie spędzić na łowieniu ryb. Gdy jednak wieczorem do sztabu korpusu nadeszła wiadomośc o możliwości  wybuchu wojny nazajutrz, przekazana przez uciekiniera z Wehrmachtu, Rokossowski nie wahał się ani chwili nakazał swoim wojskom być w stanie pogotowia. 

1941, 22 czerwca- około godz. 04:00 sztab 5 armii gen. Michała Potapowa nakazał Rokossowskiemu otwarcie ściśle tajnej koperty operacyjnej. Znajdująca się w niej dyrektywa brzmiała: "Natychmiast doprowadzić korpus do stanu gotowości bojowej i maszerować w kierunku Równe, Łuck, Kowel." Mowa o 9 korpusie zmechanizowanym którego dowódcą był K.K. Rokossowski.

1941, 11 lipca- wyznaczony zostaje na dowódcę 4 Armii, na południowym skrzydle Frontu Zachodniego.

1941, 17 lipca- sztab Frontu Zachodniego wyznacza K. Rokossowskiego na kierowanie operacyjne grupą wojsk w celu przywrócenia sytuacji na obszarze Smoleńskim. Dowództwo przydziela mu grupę oficerów, radiostację i dwa samochody resztę musiał zorganizować sobie sam podporządkowując sobie resztki 19, 29 i 16 Armii opuszczających smoleński kocioł i utrzymać tymi siłami rejon Jarcewo.

1941, 10 sierpnia- po raz drugi sformowano 16 Armię, z grupy Jarcewskich Wojsk kierunku zachodniego frontu, którą dowodził K.K. Rokossowski.

1941, 11 września- mianowany na stopień generała lejtnanta.

1942, 8 marca- Rokossowski został ranny odłamkiem pocisku. Odłamek uszkodził prawe płuco, wątrobę, kręgosłup oraz żebra. Po operacji w Kozielsku został przetransportowany do moskiewskiego szpitala w budynku Timiriaziewskoj akademie, gdzie był  leczony do 23 maja 1942 roku.

1942, 26 maja- przybył do Suchiniczi by ponownie objąć dowództwo 16 Armii. Po tym jak został raniony odłamkiem dwa miesiące wcześniej. 

1942, 30 września- został wyznaczony dowódcą Dońskiego Frontu. Za jego wstawiennictwem była prowadzona operacja "Uran", której celem bylo okrążenie i zniszczenie wojsk niemieckich w Stalingradzie. Ostatecznej likwidacji wojsk feldmarszałka Paulusa dokonały wojska dowodzone przez K. Rokossowskiego.

1943, 15 stycznia- mianowany na stopień generała pułkownika.

1943, 28 stycznia- odznaczony Orderem Suworowa I klasy za operację Stalingradzką. 

1943, 31 stycznia- wojska pod dowództwem Konstantego Konstantynowicza Rokossowskiego  wzięły do niewoli feldmarszałka Paulusa, 24 generałów, 2500 oficerów i 90 tyś żołnierzy.

1943, 28 kwietnia- mianowany na stopień generała armii.

1943, 05 lipca- rozpoczęła się bitwa pod Kurskiem, w której Rokossowski dowodził Frontem Centralnym. 

1944, 22 czerwca- rozpoczęcie operacji Bagration (wyzwolenie Białorusi i wschodnich terenów Polski) autorem i wykonawcą tej operacji był Konstanty Rokossowski dowodząc I Frontem Białoruskim. 

1943, 30 lipca- marszałek Rokossowski otrzymuje Order Bohatera ZSRR Nr 5111, za operację Bagration (wyzwolenie Białorusi i wschodnich granic Polski).

1944, 29 czerwca- mianowany na stopień marszałka ZSRR.

1945, 1 czerwca- nagrodzony II orderem Bohatera ZSRR za zdobycie wału pomorskiego.

1945, 29 maja- zostaje głównodowodzącym Północnej Grupy Wojsk Armii Czerwonej z siedzibą w Legnicy.

1945, 24 czerwca- Rokossowski dowodzi defiladą zwycięstwa w Moskwie na wniosek samego Stalina.

1949, 30 marca- w czwartą rocznicę wyzwolenia Trójmiasta przez siły sowieckie, wspólnie obradujące Miejskie Rady Narodowe: Gdańska, Gdyni i Sopotu, specjalną uchwałą przyznały Rokossowskiemu tytuł Honorowego Obywatela Gdańska i Gdyni.

1956, 20 października- Rokossowski odszedł ze składu Biura Politycznego KC PZPR.

1956, 10 listopada- po objęciu władzy w Polsce przez Władysława Gomułkę, marszałek Konstanty Rokossowski został odwołany z funkcji Ministra Obrony Narodowej Polski i funkcji wicepremiera.

1968, 3 sierpnia- marszałek Konstanty Rokossowski zmarł przeżył 72 lata, w tym 54 w żołnierskim mundurze. Jako wybitnie zasłużony dla ZSRR został pochowany pod murem Kremla w Moskwie.

 

 

Жизненный путь

 

 

 1896, 21 декабря-  В семье инспектора   Варшавско-Венской железной дороги Ксаверия Рокоссовского и его жены Антонины, в девичестве Овсянниковой, родился сын Константин.

 

1909, 24 августа- трагически погиб второй дядя Михаил Рокоссовский в возрасте 47 лет. Его похоронили рядом с братом Александром. Оставшиеся в живых дяди, Константин и Станислав, не были в состоянии обеспечить мальчику возможность продолжить обучение. Косте пришлось навсегда распрощаться со школьной скамьей. 

 

1909-1914- работает в каменотёсной мастерской своего дяди Стефана Высоцкого в Варшаве, а потом в населённом пункте Груец в 35 км от Варшавы.

 

1912, 1 мая- Принял участие в митинге на фабрике, который был разогнан отрядом конной жандармерии. Рабочие защищались, закидывая наступавших камнями из мостовой. В ходе борьбы знамя упало на землю. В мгновение ока Костя схватил знамя, снял с древка и спрятал под одеждой. Это заметил один из жандармов и Костя вместе с другими рабочими был отправлен в тюрьму "Павяк". 

 

1914, 16 августа - Константи Рокоссовский вступил в царскую армию. Начало войны давало ему шанс, которым он не мог не воспользоваться Константина определили в 5 Каргопольский полк драгунов 5 кавалерийской дивизии под командованием Артур Шмидт (Artur Schmidt).

 

 1914, 22 августа - Полк, в котором служил Константин, вместе со всей дивизией направлялся за Пилицу. Там был сформирована патрульная команда, состоявшая из 10 казаков и 10 драгунов. В команду записался также Рокоссовский. Патруль подошёл к селу Клвув. В разведку пошёл Константин вместе с казаком. Казак остался у первых домов у входа в село, а Константин смело въехал в деревню. Когда он был уже в центре села, послышались выстрелы и дорогу ему преградили вражеские гусары. Рокоссовский моментально развернулся, бросился в атаку на гусар, одного из них сбил саблей с коня, и несмотря на обстрел благополучно вернулся к своему патрулю.  За это он был награждён Крестом св. Георгия IV степени.

 

1914, 27 августа - 5 дивизия царской армии, в которой служил Константин Рокоссовский, провела первый большой бой с частью корпуса Войрша (Woyrsch), продвигаясь в сторону Радома, быстро дошла до Ласоцина (Lasocin) и 16 сентября вступила в состав корпуса кавалерии.

 

1914, 13 октября - В начатом российской армией контрнаступлении под Варшавой 5 дивизия кавалерии, в которой служил Рокоссовский, наступала в направлении от Зоборова (Zoborow) на Сохачев (Sochaczew). В бой против дивизии была брошена конница генерала Корда. Упорная борьба кавалерии привела к тому, что немецкие силы стали отступать.

 

1914, 27 октября - Рокоссовский вместе с драгунами 5 Каргопольского полка вступает в город Лович (Łowicz), а несколько недель спустя оказывается над Вартой. Демблинско-варшавская операция завершилась полным успехом российских войск.

 

1914, 6 мая - Старший драгун Рокоссовский получил крест св. Георгия III степени за проведение разведки на территории, занятой врагом.

 

1917, 29 марта - К.Рокоссовский произведён в звание капрала (младшего сержанта) после окончания подофицерского училища.

 

1917, 04 декабря -  Рокоссовский во главе эскадрона вступил в бой с превосходящими силами белогвардейцев и оказывал им решительное сопротивление в деревне Сая (Saja). В этих боях он потерял своего любимого коня по кличке "Жемчужный" ("Perłowy"). Несмотря на усилия солдат, 3 Армия по-прежнему отступала в направлении Кунгура (Kungur). Остатки войск 30 дивизии Красной Армии с трудом прокладывали себе дорогу через бескрайние снежные равнины к реке Кама. Во время переправы по льду тонули люди и кони. За спасение тонущего солдата Рокоссовский заплатил воспалением лёгких и был направлен в лазарет.

 

1918, 04 марта - полк, в котором служил К.Рокоссовский, был направлен в бой под Оханьском.

 

1918, 07 марта -  Рокоссовский в знак признания его боевых заслуг был принят в ряды Российской коммунистической партии  (большевиков). 

 

1919, 02 июня -  К.Рокоссовский в качестве командующего второго дивизиона насчитывающего ок. 500 солдат начал наступление на войска Колчака - как оказалось позже, это было последнее столкновение с этими войсками.

 

1919, 12 августа - Во время боев в Сибири войска Красной армии, т.е. 3 Армия под командованием Михаила Николаевича Тухачевского, а также 5 Армия под командованием Сергея Александровича Меженинова, пробовали форсировать реку Тобол.  Маршируя по северной дороге со стороны Шадринска, 30 дивизия приближалась к реке Тобол. 12 августа дивизион Рокоссовского переправилась на восточный берег реки. Вскоре дальнейшее продвижение дивизиона было остановлено на несколько недель войсками Белой Армии, адмирала Александра Васильевича Колчака. Кровопролитные длительные бои вошли в историю под названием "Тобольская операция". 2 октября, приняв пополнение, войска Красной армии полностью форсировали реку и заставили противника отступить на восток.

 

1919, 15 июля - Дивизион Рокоссовского марширует во взятом Екатеринбурге. 

 

1919, 07 ноября - Рокоссовский был захвачен врасплох внезапной атакой штаба Колчака. В схватке со сражающимися офицерами Рокоссовский получил пулю от командующей дивизии генерала Воскресенского в тот момент, когда наносил ему смертельный удар саблей. Рана Рокоссовского оказалась серьёзной, и он был вынужден отправиться в больницу, передавая командование своему заместителю Шаблинскому.

 

1920- Изменил отчество с Ксаверович на Константинович. Отчество "Ксаверович" для русского уха звучало странно и вызывало путаницу: во всех документах писали разные версии, от Савельевича до Васильевича, так что проще было отчество поменять. Таким образом Рокоссовский стал Константином Константиновичем.

 

1920, 23 января - После того, как дивизион Рокоссовского взял Красноярск, он был переформирован в полк. Рокоссовский был назначен командующим 30 кавалерийского полка 30 дивизии 5 Армии. В состав полка вошли 4 эскадрона кавалерии, а также подотряд пулемётов и связи. 

 

1920, 22 февраля - Благодаря энергии Рокоссовского и его заместителя Шаблинского ново сформированный полк выдвинулся на восток, где шли последние бои с остатками колчаковской армии. Адмирал Александр Васильевич Колчак был расстрелян 7 февраля.

 

1920, 07 марта -Отряд 30 дивизии, в котором Рокоссовский командовал 30 полком кавалерии, вступил в Иркутск.

1920, 18 августа в возрасте 24 лет Рокоссовский стал командующим 35 дивизии Красной Армии, входящей в состав 5 Армии. 

 

1921, 30 мая- Вместе со своим отрядом провёл операцию по прорыву окружения вокруг блокированного 317 полка. За эту боевую инициативу и смелую кавалерийскую атаку получил второй Орден красного знамени. В этом бою Рокоссовский получил серьёзное ранение в ногу и был направлен в госпиталь. Но даже в госпитале, находящимся под угрозой войск генерала Романа фон Унгерна-Штернберга, с обездвиженной ногой создаёт отряд из 700 человек из числа выздоравливающих бойцов и солдат тыловых подразделений и блокирует неприятелю путь к Мысовску, а также организует оборону Верхнеудинска. В погоню за разгромленными войсками  Унгерна вглубь монгольских степей Рокоссовский отправляется уже во главе своего дивизиона. Имя Рокоссовского навсегда вошло в историю ликвидации войск "кровавого барона" и победы Красной армии в Монголии.

 

1923, 30 апреля- женится на Юлии Петровне Барминой.

 

1925, 17 июня- на свет приходит дочь Ариадна. 

 

1925, 06 сентября - принял командование 75 полка кавалерии, расквартированного в районе Верхнеудинска, чтобы уже через неделю принять командование 5 Кубанской кавалерийской бригады, на базе которой должны были создаваться первые кавалерийские народные отделы Бурят-Монгольской Автономной Советской Социалистической Республики.

 

1926, 01 нобря - Рокоссовского направили в Монголию как инструктора 1 Кавалерийской дивизии Монгольской народно-революционной армии. После трёхдневного путешествия семья Рокоссовских добралась до Урги. Со свойственной ему энергией Рокоссовский включился в работу, используя свои глубокие знания и опыт. Ему помогали советские инструкторы нижнего звена. Несмотря на то, что монголы были превосходными наездниками, надо было преодолеть проблемы, связанные с  отсутствием кавалерийских сёдел, привычкой пользоваться табуном необъезженных коней и отсутствием навыка владения саблей и копьём. И помимо всего прочего надо было бороться с неграмотностью солдат, прививать им необходимость соблюдать военную дисциплину и подчиняться приказам.  В ходе двухлетней работы в монгольской армии Рокоссовский проявил терпение и с пониманием относился к традициям монгольского народа. 

 

1929, 7 августа - Решением революционного военного совета СССР была создана Особая Дальневосточная армия под командованием Василия Блюхера. Из Сибирского военного округа на советско-польскую границу были переброшены два корпуса и две отдельные дивизии пехоты. Забайкальской группе войск под командованием Степана Вострецова, в состав которой входила 5 Бригада кавалерии под командованием Константина Рокоссовского, была выделена партия современных на тот момент танков МС-1.

 

1929, 16 ноября - Началась дальневосточная операция, целью которой было разбить забайкальские группировки китайских войск в районе станции Маньчжурия и озера Далай-нур. Эту операцию проводила Забайкальская группа войск в составе 3-й дивизии пехоты, 5-й кавалерийской бригады К.Рокоссовского, авиационных отделов и танковой роты.

 

1929, 17 ноября - 5-я кавалерийская бригада под командованием К.К.Рокоссовского в сражениях в Маньчжурии взяла усиленно обороняемую высоту "Мат" и отбила многочисленные контратаки китайских милитаристов. В результате стремительного продвижения вперёд бригада теряла связь с остальными частями операционной группы, оставаясь без снабжения водой и провиантом. 

 

1929, 20 ноября- советские войска, в том числе 5-я кавалерийская бригада под К.К.Рокоссовского разбили последние группировки китайских милитаристов в районе станции Маньчжурия и озера Далай-нур. 

 

1935, 26 ноября - К.К. Рокоссовский назначен командующим дивизии (Комдивом).

 

1937, 27 июня - исключен из ВКП (б) - Всесоюзной коммунистической партии (большевиков).

 

1937, 22 июля -  уволен из РККА.

 1937, 17 августа - стал жертвой сталинских "чисток": обвинён в шпионаже для японской и польской разведок. Во время следствия, сопровождавшегося пытками, Рокоссовскому выбили 9 зубов, сломали 3 ребра, били молотком по пальцам ног. Он был отправлен в тюрьму "Кресты" в Ленинграде. 

 

1940, 22 марта- Рокоссовский выходит из тюрьмы, его спас бывший начальный, новый командующий РККА маршал Семён Тимошенко. Рокоссовский был восстановлен в РККА, ему вернули военные награды и снова приняли в ряды коммунистической партии ВКП (б).

 

1940, 04 июня- возведён в звание генерал-майора.

1941, 21 июня- генерал-майор Рокоссовский встретился в своём штабе в Новгораде-Волынском с подчинёнными командующими дивизий. После обсуждения новых учений Рокоссовский предложил, чтобы утро воскресенья провести на рыбалке. Однако когда вечером в штаб корпуса поступило сообщение, переданное перебежчиком из Вермахта, о возможном начале войны на следующий день, Рокоссовский без колебаний приказал своим войскам быть в состоянии полной боеготовности. 

 

1941, 22 июня-  ок. 04:00 утра штаб 5 армии ген. Михаила Потапова приказал Рокоссовскому открыть совершенно секретный конверт с оперативной информацией. Содержавшаяся там директива гласила: "Немедленно привести корпус в состояние полной боеготовности и выдвинуться в направлении Ровно, Луцка, Ковеля". Речь шла о 9 механизированном корпусе, которым командовал К.К.Рокоссовский.

 

1941, 11 июля- назначен командующим 4 Армии, на южном крыле Западного фронта.

 

1941, 17 июля- штаб Западного Фронта назначает К.Рокоссовского на должность оперативного командующего группой войск с целью стабилизации ситуации в области Смоленска. Командование выделяет ему группу офицеров, радиостанцию и два автомобиля, остальное он должен был организовать себе сам, приняв под командование остатки 19, 29 и 16 Армий, выходящих из "смоленского котла" и этими силами удержать регион Ярцево.

 

1941, 10 августа- во второй раз сформирована 16 Армия из группы Ярцевских войск направления западного фронта, которой командовал К.К.Рокоссовский.

 

1941, 11 сентября- возведён в звание генерал-лейтенанта.

 

1942, 8 марта- Рокоссовский был ранен осколком снаряда. Осколок повредил правое лёгкое, печень, позвоночник и рёбра. После проведения хирургической операции в Козельске Рокоссовский был перевезён в московский госпиталь в здании Тимирязевской академии, где находился на лечении до 23 мая 1942 года.

 

1942, 26 мая- прибыл в Сухиничи, чтобы снова принять командование 16 Армии. После того, как он был ранен осколком снаряда два месяца назад. 

 

1942, 30 сентября- был назначен командующим Донского Фронта. По его настоянию была проведена операции "Уран", целью которого было окружить и уничтожить немецкие войска в Сталинграде. Окончательную ликвидацию войск фельдмаршала Паулюса провели войска под командованием К. Рокоссовского.

 

1943, 15 января- возведён в звание генерал-полковника.

 

1943, 28 января- награждён Орденом Суворова I степени за Сталинградскую операцию. 

 

1943, 31 января- войска под командованием Константина Константиновича Рокоссовского взяли в плен фельдмаршала Паулюса, 24 генерала, 2500 офицеров и 90 тыс. солдат.

 

1943, 28 апреля  возведён в звание генерала армии.

 

1943, 05 июля- началась битва под Курском, в котором Рокоссовский командовал Центральным фронтом. 

 

1944, 22 июня- начало операции "Багратион" (освобождение Белоруссии и восточных регионов Польши), автором и исполнителем которой был Константин Рокоссовский, командующий I Белорусским фронтом. 

 

1943, 30 июля- маршал Рокоссовский получает Орден Героя СССР № 5111, за операцию "Багратион" (освобождение Белоруссии и восточных регионов Польши).

 

1944, 29 июня- возведён в звание маршала СССР.

 

1945, 1 июня- награждён II Орденом Героя СССР за взятие поморского вала.

 

1945, 29 мая- становится главнокомандующим Северной Группы Войск Красной Армии со штабом в Легнице.

 

1945, 24 июня- Рокоссовский командовал парадом Победы в Москве по указанию самого Сталина. 

 

1949, 30 марта- в четвёртую годовщину освобождения Труймясто (агломерация Гданьска, Сопота и Гдыни - прим.переводчика) советскими войсками прошло совместное заседание Городских Народных Советов: Гданьска, Гдыни и Сопота, на котором специальным постановлением Рокоссовский был признан почётным гражданином Гданьска и Гдыни.

1956, 20 октября- Рокоссовский вышёл из состава Политбюро Центрального комитета Польской Объединенной Рабочей Партии. 

 

1956, 10 ноября- после того, как к власти в Польше пришёл Владислав Гомулка, маршал Константин Рокоссовский был уволен с поста Министра национальной обороны Польши и вице-премьера. 

 

1968, 3 августа- маршал Константин Рокоссовский умер в возрасте 72 лет, отдав 54 года военной службе. За особые заслуги перед СССР он был похоронен в Кремлёвской стене в Москве.

 

 

 

Tłumacz:

Maria Demidowska

www.spasibo.pl

 

 

Opracował: Marek Zatorski.

 

 

 

 

 

 

Comments (0)
Joomla templates by a4joomla